Pages

Monday, 23 April 2007

Ostatni poniedziałek szkoły










Koniec
sie
zbliza
















































7 comments:

wiki said...

fakt że to jest photoblog nie oznacza że ma nie być słów :P w końcu to ty tu rządzisz i decydujesz czy umieszczasz fotki, słowa, zdania, czy może całe eseje, a nikt nie może zabronić ci nawet wstawienia wściekleróżowego animowanego gifa z gwiazdkami...
i to jest piękne :D

Agata Melnyk (Lesna) said...

kurcze masz takiego gifa? *woow*=... kul by było *toraly* kul ;p

btw wiesz moze jak robi sie tło? myslalam co by jakis szlaczek walnąć se ;p

g said...

najsmutniejsze jest to, że wszystkie pozytywne strony zauważa się dopiero na samym końcu. ale uświadomiłam sobie dzisiaj, że prawie zawsze chodziłam do szkoły z przyjemnością, bo zawsze coś miłego na mnie tam czekało. myślę, że poznałam tu tyle wspaniałych ludzi i dziękuję niebiosom , że wybrałam właśnie tę szkołę. (uch....) szkoda mi opuszczac liceum, ale dalej (nie powiem, że na studiach, TFU TFU!) może być jeszcze cudowniej. gdy teraz wyjdziemy zobaczymy w końcu kto tak naprawde jest przyjacielem, a ktoe nie (ja się już domyślam). i, nie, nie wypowiadam się tylko dlatego, że moje zdjęcia są w notce. :P
i wiesz co? chyba sama napisze notkę.

wiki said...

Powraca mi wiara
sł. S. Kucia, muz. A. Przybysz

Powoli powraca mi wiara... Powoli wracają mi siły.
Złe myśli odsunąć się staram. Nie widzę że świat jest przegniły

Co prawda nie wyjdę na zero
Za dużo już w życiu straciłem
Ja staram się stanąć dopiero
Za długo na boku tańczyłem

Zaczynam dostrzegać różnicę pomiędzy ludźmi dookoła
Odkrywam też swą tajemnicę, że czasem i szczęście mnie woła...

Subtelne jest to moje szczęście
Tak drobne że prawie nie widać
Lecz dla mnie jedyne to wyjście
Że komuś też mogę się przydać

Przyjaciół prawdziwych mam mało, lecz bardzo mi na nich zależy
Ja jestem szczęśliwy naprawdę, gdy któryś z przyjaciół mi wierzy

Jej jednej sam wierzę bez granic
I myślę że ona mi wierzy
Bo na tej przyjaźni szczególnie
Nad wszystko mi bardzo zależy!


--

Agata Melnyk (Lesna) said...

mi raczej chodziło o Dać siebie jak bukiet habrow bo zawsze warto nigdy nie zapozno. Lampą dla ludzi być kawą dla aniołow ktorym w nienie nudno ;p
i zadnych Przybyszy ;p

mald said...

piękne buciki! :D w ogóle lubie te takie reportażowe zdjęcia. To co już mówiłam, ogólnie tu masz masę zdjęć lepszych od tych na DA

P.S. Obejrzałam Skins i... umieeeeram :_:

Szyszka said...

Fajne to liceum. Dzięki wam. Dziękuje za scenkę. Dziękuję za sektę plastyczną. Dziękuję za kafelki. Dziękuję za DJ z radiowęzła. Dziękuję za ruchawką. Dziękuję za to, że jesteście i mam nadzieję, że będziecie. Długo długo.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...